Ordenagailuari otoi

Ufa... Atzerapen handiarekin noa blog honekin... 
Hiru aste atzera begiratu eta Urriaren 22an izan genuen festibala azalduko dizuet.
Kontua da jaiegun honetan (baino ez oporreguna ze lanera edonola joan behar dugu...) indiarrek euren eguneroko ogia irabazten laguntzen dieten elementuak omentzen dituztela... Rickshaw gidari batek bere autoa, lantegi batek bere makinak, bulego batek bere ordenagailuak etab...
Egun honetan, gainera, lanera jantzi etnikoekin jantzita joatea eskatzen dute, beraz, Saria jatzi behar izan genuen (super zaila da saria zapaldu gabe eskaileretan gora ta behera ibiltzea eta are eta zailagoa komunera joatea, gero ez baitakizu zelan enroilatu berriro ohial luze hori gerri inguruan...)
Enpresaren sarreran Rangolia jartzen da (lorezko marrazkia) eta arratsalde partean Pooja bat egiten da non sazerdoteak ordenagailu, makina eta telefono guztiak banan banan bedeinkatzen dituen normalean bekokian jartzen den pigmentuzko puntua tresneria honetan jarriz eta bukaeran sandia batzuk apurtzen dira eraikinaren sarreran elementu negatiboak barrera sartzea ekiditeko.

Indiar urtebetetzea

Azkeneko egunak oso intensoak izan dira eta uste dut sarrera bat baino gehiago idatzi beharko dudala guztia kontatu ahal izateko... Beraz, hona lehenengoa... Nire indiar urtebetetzeari buruzkoa...

Nire urtebetetzea baino aurretiko pare bat egunetan animikoki oso baju ibili nintzen, data garrantzitsuetan gertatu ohi denez, etxeminez eta maite dituzunekin egoteko beharraz ikusten baituzu zeure burua... 

Horregatik, urtebetetzearen bezperan, Noellinek eta beste lagun indiar batzuek diskoteka bateko Bollywood gaura eraman ninduten animatzen saiatzeko... Leku megapijoa, 5 izarreko hotel batean kokatua, tragu bakoitza tanta bakar bat ere ez galtzeko tentuz edaten duzun horietakoa eta jende estiratuz betetakoa... Baino dj-a Bollywood musika jartzen hasi eta segundu erdira jende guztiak euren klasea eta pijotasuna ahaztu eta eroen pare dantzatzen hasi ziren... Batzuk saltoka, beste batzuk atake epileptiko baten erdian... Guztiek ahal zuten beste musikari eskainiz... Lagunetako batek esan zidanagatik, edozein mugimenduk balio du, erarik eta energikoenean egiten duzun bitartean... Euren dantza egiteko era ikusita ez nau harritzen taberna eta club-ak 23:30etarako ixtea, luzeago dantzatuz gero euren osasuna arriskuan jarriko bailukete... Beraz, diskoteka itxi zutenean, izerdi patxetan etxeratu ginen... Gure lagun indiarrak tematuta zeuden gure etxean miniafterparty bat egitean, ta nik ezetz hurrengo egunean lanera joan behar nuela... Azkenean lortu zuten etxera sartzea eta han non atera zuten txokolatezko tarta bat mahai gainera... Bertan irakurri nuen: Happy Birthday Miyolin!! Ezin barreari eutsi... Eurak saiatu ziren, baino ez da harritzekoa, eman didaten izen honekin beti izan ditut antzeko arazoak (maite zaituztet aita ta ama ;)) Eta izen berriz bataiatua izan ostean, ba kandelei putz egin eta indiar tradizioari jarraituz, tarta aurpegian zanpatu zidaten!! Que desperdicio...

Hurrengo egunean jaiki nintzenerako Noellinek jada gosari elaboratua prest zeukan mahai gainean eta bera bezalako lagun on batekin etorrita daukadan zortea gogorarazi zidan, beti izango baitut nitaz kezkatzen den norbait hemen gauden bitartean...

Gero lanera joan eta han ere ia ezagutzen ez dudan jende guztiaren berotasuna, zorionak eta oparitxoak jaso nituen eta bertan ere pare bat tarta oparitu zizkidaten (ordurako pastel-zanpaketaren tradizioa ezagututa, ekiditea lortu nuen...).

Lana eta gero lankideekin eta pisukideekin pub batera joan ginen garagardo batzuk hartu, zeoze jan eta ospatzera... Bertan beste laugarren tarta bat atera zidaten, oraingoan, egoera informalean pixkat eskandalosoagoak izan ziren eta printzesa koroa jarri zidaten... Hainbeste tarta eta gero, eta odoleko azukre maila saturatuta etxeratu ginen lasai lasai...

Ospakizun ofiziala larunbatean izan genuen... "Partyaftereleventhirtyisposible" izenpean... Bertara lankide, ikaskide, lagun eta basikamente bangaloren dugun ezagun oro etorri zen eta juerga polita izan genuen... Janari internazionala (euskalduna, frantsesa, brasildarra, indiarra...), edariak, dantza, jokoak (beer-pong ;D) eta juerga dezente batek behar duen beste edozer!!

Hurrengo egunean, ordea, ia lorik egin gabe, goiz altxatu behar izan nintzen, gure enpresako nagusiak bere etxean ospatzen zuen Pooja-ra (ospakizun erlijioso hinduista) gonbidatu gintuelako. Bertan bere alabaren jaiotza omentzeko urtero egiten duen zeremonia erlijiosoan parte hartu genuen. Bertan, herriko sei neskatila gonbidatu zituzten, jainkosetako baten (izena ahaztu zait) purutasuna errepresentatuz eta euren oinak garbitu ostean, egongelan eserrarazi zituzten. Bertan sazerdoteak denok bedeinkatu gintuen, sua eskainiz eta guk eskuak sutik pasa eta buru gainean jarri behar genituen gure espiritua garbitzeko. Gero errezu batzuen ostean lore bat lotu zigun eskumuturrean eta gero umeetako bakoitzari eta gelan geunden gonbidatuoi platerbete janari tradizional eman zigun. Hau bukatu genuenean umeetako bakoitzari 10 rupia eta beste oparitxo bat eman zien zeremonia bukatzeko. 

Ekitaldi erlijiosoa egindakoan, emakumeetako batek genaz marraztu zizkigun eskuak eta gainontzeko eguna saria nola jantzi ikasten eta kafea eta tearen inguruan hizketan eman genuen, indiar emakumeen denborapasa tradizionala...
  

Momentuz nahikoa luzatu naiz... Baino milesker urrun egon arren egun honetan nitaz akordatu zareten guztioi!!

Lasterarte! :)

Trust me I´m an engineer

Atención a la siguiente muestra de inteligencia de una supuesta ingeniera...

Gaurko astelehena bereziki beroa eta neketsua izan da (jada aitzakiak jartzen)... Lanean hamar ordu eman ostean, zeinen barne 2 orduko lan talde bilera oso intentsoa izan dugun, Noelline lanera etorri zait bila eta asteko erosketa egitera joan gara. Gero poltsekin etxeraino arrastaka joan eta sukaldera sartzean konturatu gara ur bidoia hutsik zegoela. Bidoi hutsa hartu eta beheko supermerkatura jaitsi naiz ur bila, bain hau itxita zegoen beraz etxera bueltatu eta ura irakiten hasi naiz en un acto de buena fé, denok deshidratatuta geundelako. Urak irakin duenean ur bidoiaren dispensadorera bota dut, hortik botilak betetzea errazteko eta gero botilak frigoan sartzeko...

Hau izan da emaitza:

Dispensadorearen forma originala      

Txalo bero bat! Barkamena eskatzen diot inoiz izan dudan kimika eta fisika irakasle orori... Mesedez ez kendu ingenieri titulua...

To sum up, I boiled some water because we had run out of drinkable water and dumb me, blinded by dehydration, I have put the still hot water in the plastic dispenser getting as a result the artistic shaped design above. Thumbs up for me!! Sorry to all the chemistry/physics teachers I ever had...

 

Tipu Sultan Summer Palace

Atzo Mahatma Gandhiren urtebetetzea izan zen eta egun libre eta lasaia (ia guztia itxita zegoen) genuenez turismeo pixka bat egitea erabaki genuen. Beraz, goizean Tipu Sultanaren udako jauregia bisitatzera joan ginen.

Tipu Sultanaren aita, Hyder Ali, ingelesen konkistari aurre hartu eta bere burua Mysoreko (orain Karnataka estatua) errege proklamatu zuen. Frantsesen laguntzarekin, ingelesen aurka borrokatuko zen armada sendoa sortu zuen eta 1782an hil zenean bere semeak, Tipuk, hartu zuen erreinuaren kargua. Horrela, aita semeen artean lau Anglo-Mysore gudatan zehar lortu zuten ingelesen aurkako erresistentzia mantentzea 33 urtez. Ingelesen Tipu Sultanarekiko beldurra hain zen handia zein Mysoreko tigrea ezizena jarri zioten eta frantsesek, ezizen hau omentzeko, tigre batek ingeles soldadu bat hiltzen duen jostailu musikala oparitu zioten. Mysoreko erreinua ingelesen esku erori zen laugarren Anglo-Mysore gudan, Tipu Seringapatameko hiria defendatzen hil zenean.

Goiz kulturala eta gero, lankide brasildarrekin elkartu ginen bazkaldu eta zinera joateko. Gure lehenengo Bollywood filmea! Izenburua Barfi! zuen eta sinesgarria badirudi ere ez zen dantza edo kantarik agertu (eskerrak). 2 ordu terdiko filmea izan zen, deskantsua eta guzti erdialdean, eta dialogoak hindiz ziren, baino istorioa hain zegoen ondo kontatua zeinen ez genuen hitzik behar ulertzeko (esan beharra dago gormutu bati buruzkoa zela eta ez zegoela elkarrizketa askorik!). Beraz, gezurra badirudi ere, Bollywoodeko filme hau ikustea gomendatzen dizuet!

Bueno, ba ohiko txapa eta gero gure egunaren argazki batzuk...

PD: Sorry, again too lazy to translate... Basically is about a visit to a palace of a badass Sultan and our first Bollywood experience in a surprisingly good no dancing/no singing 2h30 film called Barfi! which I strongly recommend!

  

 

Pottery village

Hona hemen aurreko sarrerako argazkietan ageri diren buztinezko idoloen jatorria azaltzen duen bideo laburra.

Espero gustoko izatea!

Here a short video that explains the origins of the clay idols shown in the pictures of the previous post.

Hope you enjoy it!

Ganesha festival

Argi dago blog hau eguneroko bat baino aldizkari bat izango dela, ez baita hain erraza eseri eta patxadaz idazteko denbora aurkitzea bizimodu frenetiko honetan.

Lehen astea Ivanen etxean errefuxiatuta eta bigarrena ostatu kutre batean pasa ostean, hirugarren asterako bizimodu nomada hori utzi eta gure etxea izango den honetan instalatu ginen, gure egoerara normaltasun apur bat ekarriz. 

Honetaz gain, astelehenean praktikak hasi nituen diseinu sozialaren kontzeptua erreboluzionatu eta diseinua erabiltzailearen beharrei erantzuna ematetik, erabiltzailearen amets eta anbizioak betetzera zuzendu nahi duen proiektu honetan. Noizbait helburu anbizioso hau betez gero, milaka gazte enprendedoreren ametsei mentoretza eta finantziazioa emango dien plataforma lortuko litzateke, milaka enpresa berritzaile eraikiz.

Baino gehiegi filosofatzen hasi aurretik, atzo izan genuen esperientzia espiritual hinduista azalduko dut. Atzo opor-egun nazionala izan zen Ganesha jainkoaren omenez. 

Elefante burua duen jainko honen istorioa nahiko gafea da: Ganesha Shiva jainko suntsitzailearen semea zen. Kontua da Ganesha jaio aurretik Shiva bere bidaia luzeetako bat egitera joan zen hainbat urtetan zehar, Ganesharen ama Parvati etxean bakarrik utziz. Parvatik bakarrik hezi zuen Ganesha eta honek bere amarekiko obedientzia sakona garatu zuen. Egun batean Parvati bere bainuetako bat hartzera joan zen Ganesha etxea zaintzen utziz. Ganesha etxeko atean zaindari zegoela Shiva bere bidaia luzetik itzuli eta bere etxera sartzen saiatu zenean, Ganeshak bere aita ezezagunari sarrera galarazi zion. Shivak, jainko suntsitzailea izanik, ezin izan zuen bere haserrea kontrolatu mutil ezezagun horrek bere etxerako sarrera oztopatzean eta Ganeshari burua moztu zion. Parvati bere bainutik bueltatu zenean bere senarrak euren semea hil zuela ikustean tristura sakonean murgildu zen. Shivak egoera hau ikusita, damutu eta bere semea berpiztu zuen elefante buru bat jarriz. Hortik aurrera, Ganesharen idoloak etxea babesteko eta zorte ona ekartzeko erabiliak dira.

Atzoko egunak, tradizioa Ganesharen buztinezko idoloak laku batean murgiltzean eta uretan deseginda bere espiritua zabaldu eta omentzean datza. 

Baino txapa gehiago sartzen hasi aurretik hona hemen ekitaldi honen argazki batzuk.

Laster arte!!

Namaste!

Badira jada 10 egun Indiara iritsi ginela eta bada garaia blog-a zabaldu eta herrialde misteriotsu honetan ditugun bizipenen berri ematen hasteko... 
Beraz, ongietorri!

Bangalore izena du "Intercultural Design" masterra egiteko Nanteseko Diseinu Eskolak aukeratutako hiria eta, pasaden astetik, master honetan parte hartzera etorri garen 14 ikasleon (13 frantziar eta euskaldun bakarra, ni) bizileku berria.

Abuztuaren 27an iritsi ginen goizeko 6:30etan Wikipediaren arabera 8.425.970 biztanle (+ Wikipediak zenbatu gabeko beste hainbat) dituen hirixka honetara bidaia oso luze baten ostean. Euroak rupiatara aldatu ostean taxia hartu genuen Ivan Rodriguez-en (saltxitxoiaren truke bere etxean hartu gaituen masterreko azken urteko ikaslearen) etxera. Taxiko leihotik lehen inpresioak: autoak, busak, kamioiak, gurdiak, bizikletak eta batez ere motorrak eroen pare, enfatizatuko dut, EROEN pare gidatzen dituzten milaka indiar errepide ez guztiz asfaltatuetan. Eta nola ez, behiak errepideen erdian trafikoa errazten. 
Aldi berean hiriak eskaintzen dituen kontrasteak begi bistan: slum bat eta hamar metro aurrerago luxuzko golf kluba, erlijio desberdinen errepresentazio diren janzkera ezberdinak, mila motatako tenplu erlijioso ezberdinak beste hainbeste jainko gurtzeko... Denak oreka delikatuan elkarbizitzen.

Bi orduren ostean Ivanen etxera heltzean taxiko atea zabaldu eta "Indiako usainen" ongietorria... Kasu honetan ez naiz hemengo gastronomia aberatsaren (eta oso pikantearen) usai gozoez ari... Tamalez, kaleetako izkinetan mendixkatan pilatzen den zakarraz baizik... Indiako gobernarien korrupzioari esker kaleen garbiketa eta zakar bilketa ez dago egunerokotasunean programatuta beraz, beste soluziorik gabe, jendeak (eta jende asko da, beraz zakar asko) zakarra izkinetan pilatu eta batzutan erre eta bestetan behiek, txakurrek edo arratoiek jan arte itxaroten dute, sekulako kiratsa sortzen delarik.
Baino hori ere gaindituta Ivanen etxean trasteak utzi ta gure indiar esperientziari ekin genion...

Ez ditut 10 egunak banan banan errepasatuko guztiontzako aspergarriegia delako baino behinik behin hiria eta jendea ezagutzen eta pisu bila (izan ere iristen zaren unetik 14 egun dituzu bizilekua topatu eta helbidearekin FRRO bulegoan erregistratzeko...) pasa ditugu.

Pisua bilatzearena, oso turbioa... Lehenik eta behin Ivan-ek euren burua "broker" bezala definitzen duten ezagun batzuk aurkeztu zizkigun. Eurekin elkarrizketa bat izan ostean (ze pisu mota nahi genuen, non, prezioa...) eurekin gelditu ginen kafetegi batean non kotxe batekin jaso eta Bangaloretik tour bat eman ziguten etxez etxe, eskaintza ezberdinekin. Etxeek ez gintuztenez konbentzitzen ba hurrengo egunean berdina, gustoko genuena aurkitu arte. Hemen tramiteak ez dira oso errazak eta gutxiago gu garen moduan bi neska ta mutil bat izanda (etxeetako jabe askori ez zaie sexuak nahastea gustatzen), beraz, hurrengo pausoa jabearen onarpena jasotzea zen. Beraz, konstruktorearen bulegoan (ez galdetu zergatik hor, nik ere ez dakit eta) bilera bat antolatu zen etxearen jabearen idazkariarekin (jabeak ez gintuen pertsonalki ezagutu nahi) eta mila miloi galderari erantzun ostean onartu gintuzten. :D

Eskolan ere hasi gara "Orientation Seminar"-arekin, Indiaren kulturarekiko lehenengo hurbilpen bat izateko. Esaterako, gaur goizean Shivajinagar auzora joan gara, inguruko merkatu garrantzitsuena duen auzora eta kristau, musulman eta hinduak kontrasteen aberastasunean errespetuz elkarrekin bizi diren auzora. 

Bisita honetan ateratako argazki batzuekin bukatuko dut lehen sarrera luuuuuze hau (onarte irakurri baduzu, zorionak, bakarra izango zara) eta neure burua ezagututa zaila izango den arren, saiatuko naiz blog-a egunean mantentzen eta hemengo bizipenen berri ematen.

Laster arte!