Pottery village

Hona hemen aurreko sarrerako argazkietan ageri diren buztinezko idoloen jatorria azaltzen duen bideo laburra.

Espero gustoko izatea!

Here a short video that explains the origins of the clay idols shown in the pictures of the previous post.

Hope you enjoy it!

Ganesha festival

Argi dago blog hau eguneroko bat baino aldizkari bat izango dela, ez baita hain erraza eseri eta patxadaz idazteko denbora aurkitzea bizimodu frenetiko honetan.

Lehen astea Ivanen etxean errefuxiatuta eta bigarrena ostatu kutre batean pasa ostean, hirugarren asterako bizimodu nomada hori utzi eta gure etxea izango den honetan instalatu ginen, gure egoerara normaltasun apur bat ekarriz. 

Honetaz gain, astelehenean praktikak hasi nituen diseinu sozialaren kontzeptua erreboluzionatu eta diseinua erabiltzailearen beharrei erantzuna ematetik, erabiltzailearen amets eta anbizioak betetzera zuzendu nahi duen proiektu honetan. Noizbait helburu anbizioso hau betez gero, milaka gazte enprendedoreren ametsei mentoretza eta finantziazioa emango dien plataforma lortuko litzateke, milaka enpresa berritzaile eraikiz.

Baino gehiegi filosofatzen hasi aurretik, atzo izan genuen esperientzia espiritual hinduista azalduko dut. Atzo opor-egun nazionala izan zen Ganesha jainkoaren omenez. 

Elefante burua duen jainko honen istorioa nahiko gafea da: Ganesha Shiva jainko suntsitzailearen semea zen. Kontua da Ganesha jaio aurretik Shiva bere bidaia luzeetako bat egitera joan zen hainbat urtetan zehar, Ganesharen ama Parvati etxean bakarrik utziz. Parvatik bakarrik hezi zuen Ganesha eta honek bere amarekiko obedientzia sakona garatu zuen. Egun batean Parvati bere bainuetako bat hartzera joan zen Ganesha etxea zaintzen utziz. Ganesha etxeko atean zaindari zegoela Shiva bere bidaia luzetik itzuli eta bere etxera sartzen saiatu zenean, Ganeshak bere aita ezezagunari sarrera galarazi zion. Shivak, jainko suntsitzailea izanik, ezin izan zuen bere haserrea kontrolatu mutil ezezagun horrek bere etxerako sarrera oztopatzean eta Ganeshari burua moztu zion. Parvati bere bainutik bueltatu zenean bere senarrak euren semea hil zuela ikustean tristura sakonean murgildu zen. Shivak egoera hau ikusita, damutu eta bere semea berpiztu zuen elefante buru bat jarriz. Hortik aurrera, Ganesharen idoloak etxea babesteko eta zorte ona ekartzeko erabiliak dira.

Atzoko egunak, tradizioa Ganesharen buztinezko idoloak laku batean murgiltzean eta uretan deseginda bere espiritua zabaldu eta omentzean datza. 

Baino txapa gehiago sartzen hasi aurretik hona hemen ekitaldi honen argazki batzuk.

Laster arte!!

Namaste!

Badira jada 10 egun Indiara iritsi ginela eta bada garaia blog-a zabaldu eta herrialde misteriotsu honetan ditugun bizipenen berri ematen hasteko... 
Beraz, ongietorri!

Bangalore izena du "Intercultural Design" masterra egiteko Nanteseko Diseinu Eskolak aukeratutako hiria eta, pasaden astetik, master honetan parte hartzera etorri garen 14 ikasleon (13 frantziar eta euskaldun bakarra, ni) bizileku berria.

Abuztuaren 27an iritsi ginen goizeko 6:30etan Wikipediaren arabera 8.425.970 biztanle (+ Wikipediak zenbatu gabeko beste hainbat) dituen hirixka honetara bidaia oso luze baten ostean. Euroak rupiatara aldatu ostean taxia hartu genuen Ivan Rodriguez-en (saltxitxoiaren truke bere etxean hartu gaituen masterreko azken urteko ikaslearen) etxera. Taxiko leihotik lehen inpresioak: autoak, busak, kamioiak, gurdiak, bizikletak eta batez ere motorrak eroen pare, enfatizatuko dut, EROEN pare gidatzen dituzten milaka indiar errepide ez guztiz asfaltatuetan. Eta nola ez, behiak errepideen erdian trafikoa errazten. 
Aldi berean hiriak eskaintzen dituen kontrasteak begi bistan: slum bat eta hamar metro aurrerago luxuzko golf kluba, erlijio desberdinen errepresentazio diren janzkera ezberdinak, mila motatako tenplu erlijioso ezberdinak beste hainbeste jainko gurtzeko... Denak oreka delikatuan elkarbizitzen.

Bi orduren ostean Ivanen etxera heltzean taxiko atea zabaldu eta "Indiako usainen" ongietorria... Kasu honetan ez naiz hemengo gastronomia aberatsaren (eta oso pikantearen) usai gozoez ari... Tamalez, kaleetako izkinetan mendixkatan pilatzen den zakarraz baizik... Indiako gobernarien korrupzioari esker kaleen garbiketa eta zakar bilketa ez dago egunerokotasunean programatuta beraz, beste soluziorik gabe, jendeak (eta jende asko da, beraz zakar asko) zakarra izkinetan pilatu eta batzutan erre eta bestetan behiek, txakurrek edo arratoiek jan arte itxaroten dute, sekulako kiratsa sortzen delarik.
Baino hori ere gaindituta Ivanen etxean trasteak utzi ta gure indiar esperientziari ekin genion...

Ez ditut 10 egunak banan banan errepasatuko guztiontzako aspergarriegia delako baino behinik behin hiria eta jendea ezagutzen eta pisu bila (izan ere iristen zaren unetik 14 egun dituzu bizilekua topatu eta helbidearekin FRRO bulegoan erregistratzeko...) pasa ditugu.

Pisua bilatzearena, oso turbioa... Lehenik eta behin Ivan-ek euren burua "broker" bezala definitzen duten ezagun batzuk aurkeztu zizkigun. Eurekin elkarrizketa bat izan ostean (ze pisu mota nahi genuen, non, prezioa...) eurekin gelditu ginen kafetegi batean non kotxe batekin jaso eta Bangaloretik tour bat eman ziguten etxez etxe, eskaintza ezberdinekin. Etxeek ez gintuztenez konbentzitzen ba hurrengo egunean berdina, gustoko genuena aurkitu arte. Hemen tramiteak ez dira oso errazak eta gutxiago gu garen moduan bi neska ta mutil bat izanda (etxeetako jabe askori ez zaie sexuak nahastea gustatzen), beraz, hurrengo pausoa jabearen onarpena jasotzea zen. Beraz, konstruktorearen bulegoan (ez galdetu zergatik hor, nik ere ez dakit eta) bilera bat antolatu zen etxearen jabearen idazkariarekin (jabeak ez gintuen pertsonalki ezagutu nahi) eta mila miloi galderari erantzun ostean onartu gintuzten. :D

Eskolan ere hasi gara "Orientation Seminar"-arekin, Indiaren kulturarekiko lehenengo hurbilpen bat izateko. Esaterako, gaur goizean Shivajinagar auzora joan gara, inguruko merkatu garrantzitsuena duen auzora eta kristau, musulman eta hinduak kontrasteen aberastasunean errespetuz elkarrekin bizi diren auzora. 

Bisita honetan ateratako argazki batzuekin bukatuko dut lehen sarrera luuuuuze hau (onarte irakurri baduzu, zorionak, bakarra izango zara) eta neure burua ezagututa zaila izango den arren, saiatuko naiz blog-a egunean mantentzen eta hemengo bizipenen berri ematen.

Laster arte!