lunes, 11 de febrero de 2013

Ecosystem Business Analisis Workshop


Bloga eguneratzen beti berandu baino oraingoan Urtarrilean Emma Jefferies (diseinuan doktorea) lagunarekin Coimbatoreko unibertsitate batean eginiko tailerra aipatu nahi dut. Honetan, bertako Arkitektura eta MBA ikasleei edozein proiekturi ekin aurretik (ez bakarrik diseinuaren arloan), proiektu hau garatua izango den ingurumen edo ekosistemaren analisi ekonomiko, sozial, historiko, kultural, erlijioso eta ekologikoa egitearen garrantzia ulertaraztea zen helburu. Honela, proiektuak izan dezakeen inpaktua ulertu eta behar bezala orekatzearen beharra ikusteko. 

As always, I´m late updating the blog but this time I would like to make a short reference to the Workshop that with my friend Emma Jefferies (Design Doctor) developed together in a university in Coimbatore. During this workshop, we intended to make the Architecture and MBA students understand the importance of analising and understanding in advance the enviroment or ecosystem (in terms of economy, social, history, culture, religion and ecology) of the place where a project is going to be developed. Only this way we´ll be able to preview the impact of our acts and try to balance them in the correct way.

domingo, 3 de febrero de 2013

Anantapur - RDT (Fundación Vicente Ferrer)

Gaur goizean itzuli naiz Vicente Ferrer Fundazioa bisitatzetik... Pasada bat izan da...
Esperientzia bakar eta iraultzaile horietako bat...

Lehenik eta behin trenean bakarrik bidaiatzen nuen lehen aldia zen eta fundazioan bertan ere bakarrik egoteak (naiz eta bertan zeuden beste bisitari batzuekin elkartu naizen) erreflexionatzeko denbora asko eman dit. 


Hara ostiral gauean iritsi nintzen eta larunbat goizean artisautza tailerren arduradunak Polioaren ondorioz ezintasun fisikoren bat duten emakumeen lan egiten duten 6 tailer (orain kooperatiba bihurtuak) bisitatzera eraman ninduen (jutea, bordatuak, ohialak, papera, ekotailerra, papier machéa eta bitxigintza). Tailer hauetan produzitzen diren artisautza produktuen erdia Espainiara exportatzen da bertan saltzeko eta beste erdia Indian bertan saltzen da, Fundazioko intalazioetako dendan zein "flea market"-etan.
Bertan emakumeak lanean ikusteko aukera izan nuen, eta teknikak ulertu eta materiala ezagutu nituen. Honen guztiaren arrazoia, arduradun honek nik fundazioarekin lan egitea nahi duelako da eta bisitaren bidez nire etorkizuneko diseinuentzako inspirazioa hartzea zen helburu. Hemendik aurrera Bangaloretik diseinatuko dut eta noizean behin Anantapurrera itzuliko naiz emakumeekin elkarlan zuzena egiteko.

Arratsaldean, bisitari normalen taldearekin elkartu nintzen eta eurekin Fundazioaren hainbat proiektu bisitatu genituen: ospitale bat (nun haur jaio-berrien zaintza intentsiboko unitatea ikusi genuen eta umeak bizitzari ahal bezala eusten zirela ikusteak izugarri hunkitu ninduen), tuberkulosidun pazienteen beste klinika bat, Vicente Ferrerren hilobia eta azkenik HIES-dun umeen umezurztegi bat (umeekin kolunpioetan jolasean ibili nintzen, kontaktu fisikoa izatearren desesperatuta ematen zuten eta denek nire eskutik helduta joan nahi zuten, honek ere asko hunkitu ninduen).

Atzo, igandea izanik ez zegoen inolako bisita gidaturik antolatuta baino bertan ezagutu nituen bi neska eta ni Anantapur hiritik buelta bat ematera joan ginen. Zona hori oso pobrea da, Fundazioa existitu aurretik ordea, pobrezia ez baino miseria hutsa zegoen bertan eta Indiako bigarren desertua zen, inolako oinarri ekonomikorik gabea. Eta Vicenteren eta Fundazioaren lanari esker, distrituko ez bakarrik sistema ekonomikoa baino soziala ere garatu dituzte (umeen 100% dago eskolarizatuta, osasun sistema nahiko indartsua daukate, emakumeen indartzea eta independentzia ekonomikoan pauso handiak eman dituzte, ezinduak berriro gizarteratzen dituzte autosostenguaren bidez...).

Goiza paseoan eman ostean, beroz kiskaltzear geundenez, arratsaldean siesta bat botatzera joan nintzen baino ordubetetxoren buruan ate joka etorri zitzaizkidan, Montxo Ferrer, Vicenteren semea instalazioetara heldu berria zela eta bisitan joan nedin. Beste bisitari batzuk eta ni bere bulegoan ongietorri gintuen eta pare bat ordutan zehar berarekin hizketan eta India eta Fundazioaren lanaren inguruan solasean aritu ginen.


Eguna bertan ezagututako neskekin erreflexioak egiten eta ikusitako guztiaren inguruan ondorioak ateratzen eta filosofatzen bukatu genuen. 

Betiko lez, hona hemen experientzia ikaragarri hau ilustratzeko hainbat argazki...












 

miércoles, 23 de enero de 2013

Entrepreneur Generation

I´m glad to say that during my internship in Dream:In I´m getting a full immersion in the entrepreneurial world since our aim in Dream:In is to find what Indian youth dream, find their aspirations and entrepreneur ideas and help and mentor them to develop their own business plans, that then will be showcased to a investors fund, realising 100 dreams, 100 start-ups!

During my venture in this project I've got in touch with very interesting thinkers related to entrepreneurship and I would like to share them with you, since I strongly believe we are in a entrepreneur generation (we only have to see the active and passionated spirit of the Indian youth surrounding us!), we only need inspiration and motivation to realise we can be one ourselves!

http://dreamin.in/

http://www.ted.com/talks/ernesto_sirolli_want_to_help_someone_shut_up_and_listen.html

http://vimeo.com/44124657

http://www.youtube.com/watch?v=5LtS1qyya44 (I recommend to watch the whole film)

(more links to come)


lunes, 7 de enero de 2013

Hampi

Urte berria hasi da eta 2013erako eginbeharren artean bloga maizago eguneratzea proposatu diot neure buruari, beraz, hona hemen urte honetako lehenengo posta, abenduan Hampira egin genuen (Emmak, Paolak, Anak eta laurok) bidaiari buruz.

Hampi Karnataka estatuko erdigune erligiosoetako bat da, gure aroko lehen mendeaz gerozko tenpluen aurriez josita dagoena. Herria, Tungabhadra ibaiak bitan zatitzen du eta bi ertzak bi mundu bihurtzen dira, bien arteko komunikazio bakarra jendea alderik alde garraiatzen duen txalupa bat delarik. Aldeetako bat, tenplu gehinak aurkitzen diren ertzean, alde erligiosoa da. Bertan ezin da haragirik jan edota alkoholik edan eta bertan egin daitezkeen ekintza gehienak errealizazio espiritualarekin loturikoak dira. Beraz, alde kulturaletik eta arkitektonikotik ezin aberatsagoa da. 
 Beste ertza, aldiz, hippie atzerritarrek kolonizatu duten erdia da, garagardoa ura baino errazago aurkitzen da, jendeak etengabe erretzen ditu edozein izkinatan hazten diren landare magikoak eta airean patxada eta lasaitasun usaina ageri da... Askatasun eta plazerraren ertza. 

Guk, Hampin egun pare bat baino ez genuen eman, baino hala ere bi aurpegiak ezagutu eta gozatzea izan genuen, Jurasic Park gogorarazten zigun paradisu exotiko horretan. 

Baino hitzekin azaldu ezin daitekeen bidai hau argazki bidez ikustea onena!

Lasterarte, oraingoan serio nabil, LASTERarte! ;)